Het was geen verrassing, maar ook geen non-event. De Europese Centrale Bank besloot begin februari om de rente opnieuw ongewijzigd te laten op 2%. Voor de vijfde keer op rij. Wie de markten een beetje volgt, zag het aankomen. Toch zegt juist deze voorspelbaarheid iets over waar Europa economisch staat.
Zoals ook door de Financial Times wordt geschetst , balanceert de ECB tussen afkoelende inflatie en een economie die veerkrachtig oogt, maar kwetsbaar blijft. Geen crisis, geen paniek — maar ook geen moment om al te zelfverzekerd te worden.
Niet in crisis. Maar ook niet in rust.
Europese Centrale Bank houdt rente op 2%
Geen actie, maar wel een signaal
De ECB houdt drie belangrijke rentes gelijk:
- de depositorente op 2,00 %
- de herfinancieringsrente op 2,15 %
- de marginale beleningsfaciliteit op 2,40 %
Dat klinkt technisch. En dat is het ook. Maar onder die cijfers zit een duidelijk verhaal: de centrale bank wil niets forceren. Geen stimulans. Geen extra rem.
Even pas op de plaats.
ECB-president Christine Lagarde benadrukte na afloop dat het beleid gericht blijft op prijsstabiliteit, met inflatie rond de 2 %. Niet lager, niet hoger. Geen grootse woorden, geen beloftes over de toekomst. Dat is geen vaagheid, maar voorzichtigheid.
Inflatie zakt weg, maar niet overal
De inflatie in de eurozone kwam in januari uit op ongeveer 1,7 %. Dat is lager dan het streefdoel van de ECB. Op papier zou dat ruimte geven voor een renteverlaging. Maar inflatie is geen enkel cijfer. Het is een optelsom.
Energieprijzen daalden. Voedselprijzen stabiliseerden. Maar de kerninflatie — zonder voedsel en energie — blijft hardnekkiger. Diensten worden duurder. Lonen stijgen. En dat is precies waar centrale bankiers nerveus van worden.
Niet omdat loonstijging slecht is. Maar omdat het inflatie kan vastzetten. Dus wacht de ECB.
Groei zonder enthousiasme
Economisch groeit de eurozone nog steeds. Ongeveer 0,3 % in het laatste kwartaal van 2025. Geen krimp, geen recessie. Maar ook geen dynamiek waar je warm van wordt.
Het beeld is fragmentarisch:
- Duitsland blijft worstelen met industrie en export
- Zuid-Europese landen doen het relatief beter
- De dienstensector houdt de boel overeind
Werkloosheid is laag. Dat helpt. Maar investeringen blijven voorzichtig. Bedrijven rekenen. Nog een keer. En wachten.
De ECB ziet dat ook. En denkt: niet ingrijpen.
Waarom deze stabiliteit ertoe doet
Een ongewijzigde rente lijkt saai, maar heeft echte gevolgen.
Voor huishoudens
Voor consumenten betekent dit dat leningen duur blijven. Hypotheken zijn aanzienlijk hoger dan een paar jaar geleden. Dat drukt op de woningmarkt, vooral bij starters. Spaarders profiteren nauwelijks. Spaarrentes bewegen wel mee, maar niet enthousiast. Banken zijn niet gul.
Het resultaat: mensen voelen druk, maar geen acute paniek. En dat is precies het ongemakkelijke midden waar veel Europese huishoudens nu zitten.
Voor bedrijven
Voor bedrijven is stabiliteit tegelijk prettig en frustrerend. Aan de ene kant weten ze waar ze aan toe zijn. Geen onverwachte renteverhoging. Geen schok. Dat helpt bij plannen. Aan de andere kant blijven financieringskosten hoog genoeg om investeringen uit te stellen. Zeker bij middelgrote bedrijven, die afhankelijk zijn van krediet. Veel CFO’s doen hetzelfde: ze wachten. Niet uit angst, maar uit berekening.
Markten lezen tussen de regels
Financiële markten reageerden kalm. Dat zegt genoeg. Beleggers hadden deze beslissing al ingeprijsd.
Belangrijker is wat de ECB niet zei. Geen duidelijke hint over een renteverlaging later dit jaar. Geen tijdpad. Geen belofte.
Alles blijft data-afhankelijk. Dat klinkt veilig. Maar het betekent ook dat markten zelf moeten interpreteren. Elke inflatie-update. Elk banenrapport. Elke geopolitieke verschuiving. Rustig, maar gespannen rustig.
De ECB balanceert op een dun koord
De centrale bank zit in een lastig parket. Te vroeg verlagen kan inflatie opnieuw aanwakkeren. Te lang wachten kan groei verstikken.
Daar komt bij:
- geopolitieke spanningen
- onzekerheid rond handel
- wisselende energieprijzen
- een sterke euro die export kan raken
De ECB heeft geen luxeopties. Alleen minder slechte.
Waarom dit geen teken van zwakte is
Het is verleidelijk om stilstand te zien als besluiteloosheid. Maar in monetaire politiek is niets doen vaak een bewuste keuze. De ECB kiest voor controle boven tempo. Voor kalmte boven bravoure. Dat past bij deze fase van de economie. Geen brand, maar ook geen ruimte voor experimenten.
Wat economen nu verwachten
De meeste economen denken dat de rente nog maanden gelijk blijft. Misschien tot ver in 2026. Een eerste renteverlaging wordt pas verwacht als:
- inflatie structureel onder 2 % blijft
- loonstijgingen afzwakken
- groei duidelijk vertraagt
Tot die tijd: wachten. En kijken. Niet spectaculair. Wel realistisch.
De bredere context
Europa is niet uniek. Ook andere centrale banken bewegen voorzichtig. Niemand wil de fout maken om te vroeg te juichen na de inflatiegolf van de afgelopen jaren.
Dat verklaart de toon. Beheerst. Afgewogen. Bijna saai.
Maar achter die saaiheid schuilt iets belangrijks: stabiliteit is nu het doel op zich.
Tot slot
De ECB heeft geen richting veranderd. En juist dat ís het nieuws. In een wereld vol economische schokken kiest Europa voor voorspelbaarheid. Niet omdat alles goed gaat, maar omdat onzekerheid duur is. Of deze strategie werkt, weten we pas later. Voor nu is de boodschap helder: geen haast. Geen paniek. Geen grote bewegingen.
En soms is dat, economisch gezien, het meest rationele besluit.
FAQ – ECB, rente en de economie
Waarom verlaagt de ECB de rente niet nu de inflatie daalt?
Omdat de kerninflatie en loonontwikkelingen nog risico’s vormen. De ECB wil voorkomen dat inflatie opnieuw oplaait.
Wat betekent dit voor hypotheken?
Rentes blijven relatief hoog. Grote dalingen zijn op korte termijn niet waarschijnlijk.
Hebben spaarders hier voordeel van?
Beperkt. Spaarrentes blijven achter bij de ECB-rente en compenseren inflatie nauwelijks.
Wanneer komt een renteverlaging wél in beeld?
Als inflatie structureel onder 2 % blijft en economische groei duidelijk verzwakt.
Is dit beleid risicovol?
Elke keuze is risicovol. De ECB kiest nu voor stabiliteit boven stimulans.
